et
de Pelni van Padang naar Jakarta
Met
de Pelni van Padang naar Jakarta
Dankbaar
druk ik de chauffeur een ruime fooi
in zijn hand, precies op tijd heeft hij mij weten af te zetten bij de
passagierswachtruimte van de haven van Padang, Teluk Bayar.
In de wachtkamer zitten nog zo’n honderd aanstaande reisgezellen, ruim
bepakt en allen kijken naar de zee. Eigenlijk had de KM Kambuna aan de kade
moeten liggen, maar het uitzicht is nog geheel vrij. Mogelijk ligt hij elders?
Ik wil het vragen aan iemand van de Pelni, maar er is nergens een beambte van de
Pelni te zien, ook de aanstaande uren niet.
Wachten
Een
verkoopster en nog wat andere mensen bevestigen echter mijn vermoeden; ‘belum
datang’.
Op mijn ticket staat optimistisch de aankomst tijd van 08.00 uur vermeld, op die
van mijn buurman 09.00 uur. Volgens
het vaarschema uit 2000 ( ‘nog steeds geldig meneer’ zei de mevrouw van het
reisbureau) zou de boot om 04.00 uur moeten aankomen en om 10.00 uur vertrekken.
Ik ben al blij dat ik geen twee uur van de voren ben gearriveerd ofschoon het
pelni-ticket mij dit ‘strongly
recommend’.
Na
een uur wachten worden er twee trappen geplaatst op de kade, dat geeft mij en de
wachtenden moed; het is duidelijk dat de boot moet gaan komen, en wel hier.
Om
9.00 uur volgt er uit een luidspreker de mededeling dat de boot verlaat uit Nias
is vertrokken en pas om 11.00 zal gaan aanmeren. Bij de aanwezigen is eerder
opluchting en berusting te bespeuren dan teleurstelling over deze verlate
aankomst.
De
Kambuna meert inderdaad omstreeks dit tijdstip af, het blijkt een reusachtig
schip te zijn, lengte 144 meter, breedte 24 meter. Er kunnen 1600 passagiers
mee, waarvan 1100 verdeeld over 4 klassen. 500 passagiers gaan ‘economy’
mee. De eerste klas heeft 25 hutten.
Embarkeren
Als
de trappen goed staan rennen de kruiers meteen naar boven, de afdalende
passagiers negerend.
Het is een grote chaos omdat de economy-passagiers ook zo gauw mogelijk naar
boven willen om de beste slaapplaatsen (matrasjes) te confisqueren. De
backpackers met hun torenhoge rugzakken doen niet onder voor de lokale
bevolking, ook zij storten zich in het gewoel en wurmen zich naar boven.
Voor de hut-passagier is er geen enkele reden zich te haasten, het is aan te
raden te wachten tot alle passagiers het schip hebben verlaten, de trappen zijn
smal immers.
Het
is handig om de diensten van een kruier te vragen: met koffers of tassen op die
smalle trappen gaat wel maar waarom niet de lokale economie steunen met een paar
dollar. Daarbij weet de drager precies waar u moet zijn (eerste klas: deck 6).
Vertrek
Binnen
de veertig minuten keert het schip de wal, de scheepshoorn klinkt overduidelijk,
de trap gaat nog even naar beneden voor wat laatkomers, en daar vaart het schip
al. Er wordt uitbundig gezwaaid en links en rechts van mij huilen verschillende
passagiers. Wie zei dat Indonesiërs hun gevoelens niet tonen?
Bij het vertrek is er nog een mooi uitzicht op de vissershaven en op de enorme
steenkolenbergen die klaar liggen voor verscheping. Al gauw verdwijnt Padang uit
het zicht, maar het schip blijft de kustlijn volgen, steeds blijft Sumatra in
het zicht. De zee is rustig, er zijn verschillende keren vliegende vissen te
zien.
Alle
Indonesiërs zijn buitengewoon schoon op hun lichaam, en de ene die dat niet is,
die blijkt mijn medepassagier te zijn. Een niet te negeren penetrante zweetlucht
vult de kleine ruimte en wordt alleen minder als mijn medepassagier op het bed
ploft en gaat slapen en dus niet beweegt. Hij blijkt overigens
allervriendelijkst te zijn en de volgende ochtend besloot hij te mandiën zodat
het verblijf in de hut toch nog draaglijk was.
Eersteklas
De
eersteklas eet apart van de andere klassen, maar het eten is vrijwel hetzelfde.
Het eten is goed en genoeg, maar tijdens mijn reis altijd met rijst. De
etenstijden worden omgeroepen en staan ook vermeld op de deur van het
restaurant.
Mocht
het comfort van de eersteklas-hut tegenvallen, dan is een bezoek aan de
‘economy’ aan te raden, helemaal benedendeks. Hier liggen de passagiers
(soms een week als ze bv naar Manado willen) op een matje van 2 vierkante meter
met alleen boven een rack voor wat bagage. Er is geen enkele privacy, geen
enkele service maar er zijn badruimtes en men krijgt ook drie maal per dag te
eten, echter op een metalen bord in plaats van op
porseleinen.
Erg
fraai en introspectief is de zonsondergang vanaf het schip. Ook de Straat van
Sunda die we de volgende dag doorkruisen is boeiend
met zijn Anak Krakatau en zicht op Java. De aankomst in de drukke haven
van Tanjung Priok is ook spectaculair.
Verder valt er behalve veel water en wolken niet veel waar te nemen tijdens de
reis.
Men kan verblijven in de kantine
‘open air’, helemaal boven op het achterdek. Hier kunt u koffie en snacks
kopen, schaken, tv kijken en genieten van de zee.
Aankomst
Men
kan gebruik maken van de cabine tot
aan de aankomst in de haven van Jakarta. Bij het de-embarkeren is wederom geduld
een schone zaak. De chaos tussen de passagiers die aankomen en verlaten
overtreft de chaos in Padang vele malen. Maar na 20 minuten is de rust
teruggekeerd en kan er rustig naar beneden gewandeld worden.
Kruiers ( met nummer) zullen u graag helpen uw bagage naar beneden te dragen,
maar zeg hen te wachten.
U verlaat de kade via een grote (wacht) ruimte waarna er buiten, 50 meter lopen,
vele taxi’s wachten. Hier staan ook de auto’s van halers/wegbrengers. Dus
ook de auto van ANTARIN. De chauffeur heeft u dan waarschijnlijk al ontmoet in
de ruimte waar u doorheen moet.
Met weinig bagage is het handig om een ‘ojek’ (motorfietstaxi, Fl. 1,- pp)
te nemen die u even buiten het havengebied brengt waar de bussen komen en
goedkopere taxi’s.
Conclusie
Houdt
u van de zee, van varen op een schip, kijkt u niet op een kakkerlak meer of
minder en u kijkt ook niet op een uurtje wachten, dan is het traject Padang
Jakarta in 30 uur een groot genoegen.
Het meenemen van een schaakspel, goed boek en een woordenboekje veraangenaamt
het verblijf aanzienlijk.
Praktisch
*
Het traject wordt gevaren door de boot Lawit.;
Route
: Nias - Padang - Pontianak -
Semarang - Sibolga - TG. Pandan - TG. Priok
Een
paar weken per jaar zijn deze schepen in het dock. In de periode tijdens en twee
maanden na de Ramadan is een reis niet aan te raden. Het is dan ook überhaupt
moeilijk om aan kaartjes is te komen.
Vertrektijd
10.00 uur. Aankomst volgende dag 16.00 uur.
*
De prijzen van de tickets zijn inclusief de maaltijden. * Tickets zijn
verkrijgbaar in Padang: Ina Tour, Hotel Dipo. Alleen aan te schaffen in de 6
dagen voorafgaand aan het vertrek. Tel. 0751-34261. Tickets zijn ook
verkrijgbaar in Bukittinggi, onder andere bij reisbureautjes aan de jl. Yani.
Peter
Moerbeek, maart 2001/update 2009/ANTARIN
/ antarin@chello.nl