treinreis Solo-Wonogiri

Solo heeft naast het grote treinstation Balapan, ook een klein station met de naam Purwosari, midden in

de stad, waarvandaan de trein vertrekt naar Wonogiri, een afstand van 32 kilometer.

De trein vertrekt dagelijks om 07.30 uur maar de keer dat ik aan boord ging werd het fluitsignaal pas om 08.42 uur gegeven, een dik uur vertraging dus. Het is een klein lief stationnetje ( 1 loket) met diverse eetstalletjes, dus de tijd is goed door te brengen.

Deze trein is in de eerste plaats uniek omdat de stevige diesellocomotief slechts 1 wagon heeft te trekken. Het is daarmee de kleinste trein van Java, en wint het dus dik van de trein Kutoarjo-Purworejo, deze telt immers twee wagons. Wel is het traject van de laatste kleiner; slechts 12 km.

In de wagon zijn 108 zitplaatsen, en kunnen dus wel 200 mensen mee, deels staand, deels op de locomotief, daar doet de machinist niet moeilijk over.

Toen ik de reis maakte waren er echter maar 30 passagiers, veel jongeren, waarvan maar liefst 7 met een gitaar, 1 groepje ging rond met de pet. Een gezellige boel, de conducteur komt naast je zitten en iedereen wil graag weten waar je naar toe gaat, ofschoon dat toch al duidelijk genoeg is.

Op de tweede plaats is de treinreis uniek omdat hij de eerste minuten tot mijn schrik en ontzetting, dwars door de kampong gaat. Zonder enige afscherming en op 10 centimeter af van hutjes, geiten en vlaggenstokken. Vanuit de openstaande deuren (de deuren zijn er niet), kon ik een zittende meneer in zijn tuintje een hand geven, de trein rijdt immers ook niet hard.

Nadat de kampong ophoudt te bestaan, vervolgt de trein zijn rit dwars door de stad! Het spoor loopt parallel met de drukke autoweg Jl. Slamet Rijadi en is niet afgeschermd. Soms dendert hij tegen het verkeer in en er moeten diverse drukke verkeerskruispunten worden genomen. Het rode verkeerslicht telt voor iedereen, behalve voor de trein die dan ook beschikt over een zeer luide claxon en terecht voortdurend gebruikt. De conducteur aan boord vertelde mij dat gedurende zijn 2 jaren op deze trein nog nooit een incident heeft plaatsgevonden.

De gehele rit duurt 5 kwartier en is zeer de moeite waard, niet alleen om de genoemde punten, maar ook vanwege het landschap. Nadat de trein de brede rivier Bengkawan Solo is over gereden is het landschap opeens groen en zijn er uitgestrekte sawah’s en dessa’s die de revue passeren. Tien minuten voor Wonogiri is ook het GunungKidul-gebergte waarneembaar.

Praktisch