De vraag is, of Pangandaran nog steeds een interessante bestemming is voor toeristen uit het buitenland. De mini-tsunami (vergeleken met die van Aceh) die dit kleine schiereiland teisterde in juli 2006 heeft veel schade aangericht, vooral aan de bebouwing aan de westkust. Hotels zijn getroffen maar ook veel woningen van eenvoudige bewoners. Op dit moment zijn er diverse tentenkampen ingericht waar vluchtelingen bivakkeren die niets hebben kunnen regelen, midden in Pangandaran. Een extra bezienswaardigheid zou je kunnen zeggen als het niet zo triest was dat er mensen in wonen die hun huis met hun hele hebben en houwen hebben verloren. Overigens maken de locaties waar de tenten, hutten eigenlijk, neergezet zijn geen desolate indruk. De mensen maken er het beste van en zitten er, in ieder geval ogenschijnlijk, niet bij de pakken neer.

Wat dit vissersdorpje zo populair maakte 25 jaar terug, was in eerste instantie de rust die hier gevonden kon worden, de gemoedelijkheid. Veel backpackers die eerst het chaotische Jakarta en het overdrukke Bandung hadden bezocht konden hier onbekommerd, zonder enige hectiek, weken vertoeven voor weinig geld. Daarnaast biedt Pangandaran een aantal unieke bezienswaardigheden. ]

Ten eerste het zeer toegankelijke mini-natuurreservaat Penanjung. Klein, maar er is wel van alles waar te nemen, ook bij een kleine wandeling (3 uur) is de kans om neushoornvogels, herten, apen en vliegende honden (kalongs) te zien. Sommige uitzichtpunten over de Indische Oceaan zijn schitterend en er zijn diverse strandjes met spierwitzand en cristalclear water.

Ten tweede zijn er de niet aflatende activiteiten van de Pangandaranse vissers te zien, zowel van de vissers die er met hun fel gekleurde bootjes op uit gaan (westkust vooral), als van de vissers die vanaf het strand hun netten binnenhalen (oostkust). Dit maakt dat er altijd wat te zien is op het strand, waar je ook bent. Door de visvangst kent Pangandaran een fascinerende visafslag (haaien, mantra’s, van alles) en een boeiende vismarkt waar het goed en goedkoop vis of garnalen eten is.

De omgeving van Pangandaran heeft ook een aantal interessante opties:

De Green Canyon bijvoorbeeld, een fascinerende rotspartij waar je met een boot naar toe kan komen en ook de uitzichtpost bij Lembak Putri (heel Pangandaran, omringd door de zee, is van boven te zien). Daarbij kan men fietsen of brommers huren en de omgeving aftoeren en bijvoorbeeld een ijsfabriek en een tahu fabriek in werking zien.

En verder is Pangandaran het vertrekpunt voor een boeiende motor-boot tour door de lagunes naar Cilacap. Hierdoor hoeft u niet de hele weg terug in de auto te zitten. (zie ook infostencil ‘Van Pangandaran met de auto naar Yogya’).

Door de tsunami is het bezoek van de vele lokale toeristen, vooral uit Bandung, tot stilstand gekomen. De bezoekers die vaak met kinderen kwamen en meestal niet kunnen zwemmen, nemen geen enkel risico en blijven weg. Waar vroeger in het weekend op duizenden lokale toeristen gerekend kon worden en met feestdagen minimaal een verdubbeling, zijn er nu, 3 maanden na de vloedgolf, enige tientallen.

Wie er wel nog komen zijn buitenlandse bezoekers, alsof er niets gebeurd is surfen zij de oceaan op en trotseren de golven alsof die nooit gevaar zouden kunnen opleveren.

Pangandaran is weer terug bij af; een rustig vissersdorpje met een uniek stuk regenwoud.

Peter Moerbeek/ okt 06.