Van Bandung naar Pangandaran

Het treinstation in Bandung is wellicht het best onderhouden en het meest consumentvriendelijke van heel Java. De aanwezigheid van het hoofdkantoor van de spoorwegen in Bandung is mogelijk een oorzaak hiervan. Hoe dan ook, het is verbazend te zien dat de vloer van het station wit betegeld is, er een apart reserveringskantoor is met knappe zitjes en dat er geen chaos heerst zoals vaak bij andere stations. Volgens het elektronische ticket waarover ik beschik moet de dagelijkse Lodaya trein vertrekken om 08.00 en, verrassing, hij vertrekt om 08.00 precies. Om 08.01 wordt er een gratis watertje neergezet en om 08.02 wordt mij gevraagd of ik geen nasi goreng wil bestellen. Kortom, een fraaie start, alles loopt goed en er is zelfs een meneer die kussens verhuurd het geen een uitkomst is als je wilt slapen, de meeste medereizigers maken hier gebruik van.

Ik koos voor de businessklasse van de Lodaya, je hebt dan geen airconditioning (die vaak te koud staat afgesteld), ramen die open kunnen en vaak gezelliger publiek. Er komen op de stations ook veel verkopers binnen die in de Executive klasse niet mogen komen. Het prijsverschil is niet zo groot; businessklasse ca 8 E en de Executive 13 E. Beide hebben gereserveerde zitplaatsen.

Een andere mogelijkheid was geweest om met de Argo Willes naar Banjar te gaan. Deze trein vertrekt ook vanuit Bandung, is nog luxer, heeft alleen maar Executive klasse, maar vertrekt een uur later. Deze exprestrein heeft als eindpunt Surabaya (aankomst 20.00), terwijl de Lodaya eindigt in Solo, (aankomst 17.15). De prijzen van de tickets zijn in alle gevallen het volle tarief, dus stap je eerder uit dan is toch het volledige tarief van toepassing.

De eerste 15 minuten van de reis laat Bandung zelf zien, vooral een blik op de achterkant van armetierige huisjes en hutjes gebouwd langs het spoor. Dan komen de sawa’s in zicht en kleurt het landschap groen. Er is uitzicht op vele bergen, ik meen links de Gunung Tangkubanperahu en de Gunung Bukittunggal te zien, beide meer dan 2000 meter hoog. De trein klimt omhoog en mindert vaart waardoor er nog meer valt te genieten van de Preanger, de naam van dit hoogland rondom Bandung. Na een uur zie je de bergen niet meer op een afstand maar rijd je er midden in. Honderden meters hoge viaducten worden gepasseerd en prachtig gevormde rijstterrassen, in een rijk palet van groene kleuren, zijn mijn deel. Af en toe gaan we over snelstromende, vaak brede rivieren die dit landbouwgebied van water voorzien. De gewassen die geteeld worden op deze vulkanische, vruchtbare, grond zijn vooral maïs, pepers en cassave en waar er sprake is van een plateau, rijst.

De bochten worden scherper, de trein zucht en als je in de achterste wagons zit kan je in de bochten de diesellocomotief zien zwoegen en zijn rook uitzweten.

De eerste stop is in Cipeundeuy, 772 meter hoogte. Hier stormen tientallen verkopers/verkoopsters naar binnen en het assortiment is ruim; tahu goreng (gefrituurde tahoe), sigaretten, koffie/thee, water, snoep maar ook hele maaltijden in een bananenblad gewikkeld. Het is een stop van slechts 10 minuten.

De volgende stop is Tasikmalaya. Dertig minuten voor aankomst krijgt de trein beduidend meer vaart, we dalen af naar een hoogte van 337 meter. Nu volgt meer laagland en is het uitzicht minder spectaculair maar zeker niet saai. Op tijd (11.30 uur ) komen we aan op het kleine station van Banjar waar vandaan het de bedoeling is om naar het unieke vissersdorpje aan de Indische Oceaan te gaan, Pangandaran. Bekend vooral vanwege het natuurreservaat op het schiereiland, de ‘green canyon’ en, minder prettig, vanwege de mini-tsunami van nu bijna 3 jaar geleden en die ruim 500 mensen het leven kostte. Behalve opgeknapte stranden en her en der een bouwval valt hier op het oog niets meer van te merken.

Als u ook weer wilt opstappen vanaf dit station om uw reis te vervolgen naar Yogyakarta, dan is het goed de tijden te noteren. De Lodaya vertrekt dagelijks om 11.41 en de Argo Willes een dik uur eerder. Wilt u met de trein uw reis vervolgen na een paar dagen Pangandaran, dan is het meest handige om de Lodaya te nemen en dan op te stappen op station Sidarejo, een halte na Banjar. Dit ligt dichter bij Pangandaran. De Argo Willes stopt hier overigens niet.

Voor het station van Banjar, een rustig stadje, staan becaks (fietstaxi’s) en ojeks (bromfietsen, achterop kan een passagier) klaar om u te brengen naar het busstation waarvandaan bussen vertrekken naar Pangandaran. De bus (ticket 2-3 Euro) stopt vaak onderweg en zet u 2 uur later af bij het busstation van Pangandaran. Hier kunt u ook een fietstaxi nemen naar uw hotel te Pangandaran. Kosten 1-2 euro.

Goede middenklasse hotels te Pangandaran zijn: Adams Homestay, Sunrise Beach en Bumi Nusantara. Rekent u op 20-35 e voor een kamer met airconditioning. Bij deze hotels is een zwembad aanwezig.