14 July 2017

Dag Emile

De Ramadan is aangebroken, dus het is er rustig op dit moment. Ik maak hier ook nog Idul Fitri mee, in mijn laatste week hier. In Solo heb ik een deel van jouw wandeling gemaakt. In Rumah Dharma heb ik fantastische dagen gehad. Het aantal huisjes is uitgebreid naar 8 en de laatste hand werd gelegd aan een klein zwembad. Ik was eerst bang dat het zijn huiselijke vriendelijkheid zou verliezen maar dat is niet zo. Ik hoop dat RD zijn kleinschaligheid behoudt. Het is heerlijk daar en misschien nog wel beter dan in 2013 toen ik daar ook enkele dagen logeerde. Heerlijke rijsttafel ‘s avonds en de service is geweldig. Fietsen staan voor de deur. Wat zo bijzonder daar is, dat de mensen die er werken (veelal locals uit de buurt) je graag helpen en zo profiteert de omgeving ook een beetje mee. Het was maar goed dat ik enkele dagen voor Hari Waizak daar was, want hoewel 11 mei de officiële feestdag was, vond de ceremonie op de tiende plaats. Een van de jongens in RD heeft mij geholpen om een deelnemerskaart te krijgen, zodat ik de hele plechtigheid kon bijwonen en de processie van de Candi Mendut naar de Borobudur mocht meelopen.

De retraite op Bali was zeer zeker ook een hoogtepunt. Het hotel is gerenoveerd en heeft nu een prachtige spa en yogazaal. Ik vond het toen al fantastisch maar ik heb daar heel erg genoten. Het was heerlijk om nog enkele dagen langer in Puri Bagus te verblijven, kon daar yoga doen en het is een heerlijke plek zo aan de zee. Het is nu een soort green hotel en er wordt ook samengewerkt met andere hotels waar ook yoga en spa programma’s zijn. Bij mijn vertrek heb ik nog kennis gemaakt met de general manager. Zeker een plek om terug te komen en een aanbeveling waard. De dagen in Ubud heb ik in alle rust doorgebracht. Om de hoek bij Bali Spirit is een waar Ubud Yoga Centre gekomen maar ik geef toch de voorkeur aan packages in resorts. Mijn kamer was zo groot dat ik in de zijkamer makkelijk zelf yoga kon doen. Erg aardige mensen, hotel een beetje vergelijkbaar met Alam Indah. Beide hebben zo hun voordelen. In Ubud veel gewandeld. Het enige puntje van kritiek is de chauffeur die mij ophaalde in Lovina en naar Ubud bracht. Maar mijn klacht heb ik al bij Udhi neergelegd en hij zou actie nemen……..over de reis naar Sukabumi en Bogor (HB guesthouse). Eerst Kampoeng Padi. De prima chauffeur die mij ophaalde bracht mij in 3,5 uur naar Kampoeng Padi in Pawenang. Dat was een vlotte rit over de tolwegen en geen opstoppingen. Mijn verblijf daar heb ik een beetje vergeleken met Rumah Dharma en er zijn plus- en minpunten. Zelf heb ik het verblijf als iets te lang ervaren. Dat komt vooral omdat je geen eigen vervoer hebt en geheel afhankelijk bent van pak Biet. Vooropgesteld dat pak Biet en ibu Hindun schatten van mensen zijn, merkte ik toch wel dat het aanbod aan activiteiten erg beperkt is. ….. in ieder geval naar Gunung Padang te willen. Dat laatste is gelukkig wel gelukt en was zonder meer een succes. Een bezoekje aan het treinstation Lampegan en een nabij gelegen theefabriekje maakte de dag  compleet. Dat was ook direct het hoogtepunt van mijn verblijf daar…..Vervolgens heeft hij mij naar het HB guesthouse gebracht. Dat is echt een leuke plek. Mooie tuin, zwembad en heel leuk om over de brug een kijkje te nemen in de kampong. Schone kamer, praktisch, goede douche en een goede maaltijd ‘s avonds (was inclusief). Hier had ik wel een dagje extra willen zijn. Aardige jonge mensen die de zaak daar runnen. Het is ook een soort tuinschool en er komen veel scholen en klassen om daar te schilderen, muziek te maken etc. Zeker een aanrader. Kampong is trouwens ook erg mooi. Ik was er op een doordeweekse dag maar ik kan mij voorstellen dat het in de weekenden erg druk (en erg lawaaierig) is. De Indonesische kinderen maken net zoveel lawaai als de Nederlandse!

 

Hartelijke groet, Clara / mei-juni 2017